توجه: این مطلب، مرور و تحلیل یک پژوهش علمی درباره عفونت باکتریایی همراه گال است. برای آشنایی عمومی با بیماری، مقاله گال چیست؟ را بخوانید.
گال در بعضی بیماران با عفونت باکتریایی پوست همراه می‌شود. در این شرایط، ممکن است علاوه بر درمان آلودگی انگلی، بررسی و درمان عفونت پوستی نیز لازم باشد. با این حال، نیاز به آنتی‌بیوتیک باید بر اساس وضعیت ضایعه و ارزیابی بالینی مشخص شود؛ صرف ابتلا به گال، به معنی نیاز به آنتی‌بیوتیک نیست.
یک پژوهش منتشرشده در سال ۲۰۲۴، نمونه‌های بیماران مشکوک به گال را از نظر وجود انگل و باکتری بررسی کرد. از ۱۵۶ بیمار با تأیید میکروسکوپی گال، برای ۵۶ نفر، معادل ۳۵٫۹ درصد، عفونت باکتریایی ثانویه گزارش شد. مقاومت دارویی بررسی‌شده در این مقاله، مربوط به باکتری‌های جداشده بود و درباره مقاومت مایت گال به داروهای ضدگال نتیجه‌ای نمی‌دهد.
این مطالعه در چه جمعیتی انجام شد؟
پژوهش در درمانگاه پوست بیمارستان عمومی بورومدا در شمال‌شرق اتیوپی انجام شد. اطلاعات از سپتامبر ۲۰۲۲ تا ژوئیه ۲۰۲۳ جمع‌آوری و مقاله در ۴ اکتبر ۲۰۲۴ در مجله BMC Infectious Diseases منتشر شد.
شرکت‌کنندگان، ۴۲۲ بیمار مشکوک به گال بودند که سن آنها از ۲ تا ۹۲ سال متغیر بود. بنابراین، مطالعه فقط به کودکان محدود نبود.
این پژوهش از نوع مقطعی بود؛ یعنی وضعیت بیماران در زمان مراجعه بررسی شد. هدف، اندازه‌گیری اثربخشی یک دوره درمان یا دنبال کردن احتمال عفونت در طول چند سال نبود.
گال و باکتری‌ها چگونه بررسی شدند؟
برای بررسی انگل، از ضایعات مشکوک خراش پوستی تهیه شد و نمونه‌ها زیر میکروسکوپ بررسی شدند. پژوهشگران به دنبال شواهدی مانند مایت، تخم یا مواد دفعی آن بودند.
برای بررسی باکتری‌ها نیز نمونه سواب از ضایعات گرفته شد. سپس کشت میکروبی، شناسایی باکتری و آزمون حساسیت به آنتی‌بیوتیک‌ها انجام شد.
آزمون حساسیت دارویی یا آنتی‌بیوگرام بررسی می‌کند که باکتری جداشده در شرایط آزمایشگاه، در برابر داروهای آزمایش‌شده چه واکنشی دارد. این بررسی با آزمایش اثر دارو بر خودِ انگل گال متفاوت است.
نتایج اصلی چه بود؟
سه عدد اصلی مقاله به جمعیت‌های متفاوتی مربوط می‌شوند و باید با مخرج درست خوانده شوند:
| شاخص بررسی‌شده | تعداد | درصد |
|---|---|---|
| تأیید میکروسکوپی گال میان افراد مشکوک | ۱۵۶ نفر از ۴۲۲ نفر | ۳۷٫۰ درصد |
| عفونت باکتریایی گزارش‌شده میان موارد تأییدشده گال | ۵۶ نفر از ۱۵۶ نفر | ۳۵٫۹ درصد |
| مقاومت چنددارویی میان جدایه‌های باکتریایی | ۱۶ جدایه از ۶۷ جدایه | ۲۳٫۹ درصد |
عدد ۳۷ درصد، میزان تأیید میکروسکوپی در میان مراجعه‌کنندگان مشکوک این درمانگاه بود؛ نه میزان شیوع گال در کل جمعیت اتیوپی.
به همین ترتیب، عدد ۳۵٫۹ درصد مربوط به همان بیمارانِ دارای تأیید میکروسکوپی است و نباید آن را احتمال ثابت عفونت باکتریایی در تمام افراد مبتلا به گال دانست.
چرا منفی شدن خراش پوستی لزوماً گال را رد نمی‌کند؟
در این مطالعه، برای همه افراد مشکوک، شواهد انگل در نمونه پیدا نشد. این نتیجه به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که تمام موارد منفی، تشخیص بالینی اشتباه داشته‌اند.
شرکت‌کنندگان از ابتدا «مشکوک» به بیماری بودند. افزون بر این، پیدا شدن انگل به محل نمونه‌برداری، تعداد مایت‌ها و کیفیت بررسی وابسته است. طبق اطلاعات CDC، فرد ممکن است گال داشته باشد، حتی اگر مایت، تخم یا مواد دفعی آن در نمونه یافت نشود.
بنابراین، درصد تأیید آزمایشگاهی با حساسیت یک تست یا درصد خطای تشخیص بالینی یکسان نیست. تشخیص باید با توجه به معاینه، شرح‌حال و نتیجه بررسی‌های لازم تفسیر شود.
برای آشنایی بیشتر با روش‌های بررسی پوست، مقاله تحول در تشخیص گال؛ از خراش پوستی تا تصویربرداری زنده را مطالعه کنید.
چه باکتری‌هایی از نمونه‌ها جدا شدند؟
در ۵۶ بیماری که عفونت باکتریایی برای آنها گزارش شد، بعضی نمونه‌ها بیش از یک نوع باکتری داشتند. به همین دلیل، تعداد کل جدایه‌ها ۶۷ مورد بود؛ تعداد جدایه با تعداد بیمار یکسان نیست.
توزیع باکتری‌ها بر اساس جدول مقاله به این صورت بود:
| باکتری جداشده | تعداد جدایه | سهم از ۶۷ جدایه |
|---|---|---|
| استافیلوکوک اورئوس | ۲۷ | ۴۰٫۳ درصد |
| سایر استافیلوکوک‌های کواگولازمنفی | ۱۳ | ۱۹٫۴ درصد |
| استرپتوکوک پیوژنز | ۱۲ | ۱۷٫۹ درصد |
| استافیلوکوک اپیدرمیدیس | ۸ | ۱۱٫۹ درصد |
| گونه‌های کلبسیلا | ۷ | ۱۰٫۴ درصد |
درصدهای این جدول، سهم هر باکتری از مجموعه جدایه‌ها هستند. برای مثال، عدد ۴۰٫۳ درصد درباره سهم استافیلوکوک اورئوس در کشت‌های جداشده است، نه درصد تمام بیماران مبتلا به گال.
در عمل بالینی نیز نتیجه کشت باید در کنار علائم، معاینه و کیفیت نمونه‌گیری تفسیر شود. حضور باکتری روی پوست، در همه شرایط به معنی عفونت فعال و نیاز به درمان نیست.
مقاومت آنتی‌بیوتیکی چه الگویی داشت؟
در نتایج گزارش‌شده، مقاومت به تتراسایکلین در ۱۸ مورد از ۶۰ جدایه گرم‌مثبت، معادل ۳۰ درصد، دیده شد. در گروه گرم‌منفی نیز هر ۷ جدایه کلبسیلا به آمپی‌سیلین مقاوم گزارش شدند.
این یافته‌ها به باکتری‌های همان نمونه‌ها و داروهای آزمایش‌شده مربوط‌اند. به‌ویژه در گروه گرم‌منفی، تعداد جدایه‌ها فقط هفت مورد بود؛ بنابراین، نمی‌توان از درصدهای آن برای انتخاب درمان همه بیماران یا قضاوت درباره الگوی مقاومت در کشور دیگری استفاده کرد.
آزمون آزمایشگاهی نیز به‌تنهایی میزان موفقیت درمان در بیمار را نشان نمی‌دهد. این مطالعه، کارآزمایی مقایسه داروها نبود و نتیجه درمان بیماران با هر آنتی‌بیوتیک را دنبال نکرد.
مقاومت چنددارویی به چه معنا بود؟
نویسندگان، بر اساس دسته‌بندی مقاله، مقاومت به سه یا تعداد بیشتری از رده‌های آنتی‌بیوتیکی را در گروه مقاومت چنددارویی یا MDR قرار دادند. این وضعیت برای ۱۶ جدایه از ۶۷ جدایه، یعنی ۲۳٫۹ درصد گزارش شد.
این درصد مربوط به جدایه‌های باکتریایی است؛ به معنی مقاوم بودن ۲۳٫۹ درصد بیماران به درمان گال نیست.
داروهای ضدگال برای کنترل آلودگی انگلی استفاده می‌شوند و آنتی‌بیوتیک‌ها در صورت نیاز برای عفونت باکتریایی همراه به کار می‌روند. داده‌های این مقاله درباره مقاومت باکتری‌ها، اثربخشی پرمترین یا ایورمکتین را بررسی نکرده‌اند.
آیا همه بیماران گال باید کشت و آنتی‌بیوگرام بدهند؟
این مطالعه از اهمیت توجه به عفونت باکتریایی حمایت می‌کند، اما یک دستور یکسان برای آزمایش همه بیماران ارائه نمی‌کند.
طبق راهنمای CDC، زردزخم معمولاً با معاینه تشخیص داده می‌شود و آزمایش میکروبی برای همه موارد به‌صورت معمول لازم نیست. در صورت انجام کشتِ ترشح یا چرک ضایعه، امکان شناسایی عامل باکتریایی وجود دارد.
پزشک بر اساس وضعیت ضایعات و شرایط بیمار درباره نیاز به آزمایش و درمان تصمیم می‌گیرد. نتیجه یک پژوهش محلی را نمی‌توان جایگزین ارزیابی فردی و راهنمای بالینی مناسب کرد.
چه عواملی با تأیید گال همراه بودند؟
در تحلیل آماری مقاله، هم‌تختی با دیگران و سابقه تماس با فرد مبتلا، با شانس بیشتر تأیید میکروسکوپی گال همراه بودند.
این نتایج به اهمیت بررسی سابقه تماس نزدیک اشاره می‌کنند. با این حال، چون مطالعه مقطعی بود و بر مراجعه‌کنندگان مشکوک تکیه داشت، از این همراهی نمی‌توان برای پیش‌بینی قطعی ابتلا در یک فرد استفاده کرد.
محدودیت‌های مهم پژوهش چه بود؟
چند نکته، تفسیر نتایج را محدود می‌کند:
- مطالعه در یک مرکز انجام شد. الگوی مراجعه، دسترسی به درمان و باکتری‌های منطقه می‌توانند با محیط‌های دیگر متفاوت باشند.
- انتخاب محل نمونه‌برداری معیار مشخصی نداشت. نویسندگان گزارش کردند برای نوع ضایعه یا ناحیه بدن، معیار از پیش تعریف‌شده‌ای وجود نداشت و معاینه کامل تمام سطح پوست انجام نشد.
- سواب‌ها بیشتر از ضایعات خراشیده گرفته شدند. این موضوع می‌تواند بر میزان و نوع باکتری‌های یافت‌شده اثر بگذارد.
- تعداد بعضی باکتری‌ها کم بود. درصد مقاومت در یک گروه کوچک، برآوردی پایدار برای کل جامعه نیست.
- خطر نسبی عفونت محاسبه نشد. نتایج ارائه‌شده، گروه مقایسه مناسبی از افراد بدون گال برای تعیین افزایش خطر عفونت باکتریایی نداشتند.
- روند درمان بررسی نشد. داده‌ها نشان نمی‌دهند کدام دارو در عمل برای همه بیماران موفق‌تر بوده است.
نتیجه‌گیری
در این پژوهش، گال در ۱۵۶ نفر از ۴۲۲ مراجعه‌کننده مشکوک، به‌صورت میکروسکوپی تأیید شد و برای ۵۶ نفر از این موارد، عفونت باکتریایی ثانویه گزارش شد. بررسی کشت‌ها همچنین وجود باکتری‌های مقاوم به بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها را نشان داد.
پیام کاربردی مقاله، توجه همزمان به تشخیص گال و بررسی عفونت پوستی همراه است. با این حال، منفی شدن خراش پوستی به‌تنهایی بیماری را رد نمی‌کند، هر نتیجه کشت به‌تنهایی نسخه درمان نیست و مقاومت آنتی‌بیوتیکی با مقاومت انگل به داروهای ضدگال تفاوت دارد.
بدون دیدگاه